Introductie
“Ik wil mensen gewoon informeren.”
Die zin hoor ik vaak. En hij klinkt logisch. Toch is dit precies het moment waarop communicatie vaag begint te worden.
Ik schrijf dit omdat ik in opdrachten keer op keer zie dat het echte doel van een boodschap vaak nog niet scherp is. Niet omdat mensen het niet weten, maar omdat het lastig is om het onder woorden te brengen. In dit bericht neem ik je mee in de stap van informeren naar richting geven.
Informeren zegt nog niets
Wanneer ik vraag waarom iets gecommuniceerd moet worden, krijg ik vaak hetzelfde antwoord: omdat mensen ervan op de hoogte moeten zijn.
Maar op de hoogte zijn zegt niets over wat er daarna verandert. Het beschrijft een handeling, geen effect.
De vraag die schuurt
De vervolgvraag voelt vaak ongemakkelijk. Wat wil je dat er gebeurt nadat iemand dit gelezen heeft?
Het blijft dan soms even stil. Niet omdat mensen geen idee hebben, maar omdat ze nog in hun eigen proces zitten. Ze weten waarom het voor hén belangrijk is, maar hebben nog niet scherp wat het betekent voor de ander.
Wat moet er veranderen
Zodra die vertaalslag wordt gemaakt, wordt communicatie concreter. Het draait niet langer om wat jij wilt zenden, maar om wat de ontvanger nodig heeft om verder te kunnen.
Misschien moet iemand gerustgesteld worden. Of in beweging komen. Of weten waar hij aan toe is. Op dat moment krijgt je verhaal richting.
Van uitleg naar effect
Veel boodschappen blijven hangen in uitleg. Terwijl communicatie pas werkt als er iets verandert. In gedrag, in houding of in begrip.
Als dat duidelijk is, wordt kiezen makkelijker. Wat is hoofdzaak. Wat kan weg. En wat was vooral belangrijk in jouw eigen proces, maar niet voor de lezer.
Tip van mij
Als een boodschap vaag blijft, stel jezelf dan niet de vraag wat je wilt vertellen.
Stel jezelf de vraag wat er moet veranderen nadat iemand dit gelezen heeft.
Dat is de vraag achter de vraag.